Nieuwe vereniging, lange geschiedenis

De vereniging Voordewindhond is in mei 2010 opgericht. Maar zij heeft een lange voorgeschiedenis. Die begint eigenlijk in Duitsland in de jaren zeventig, waar een paar windhondliefhebbers een privé-initiatief startte met als doel in nood geraakte windhonden te helpen. In de loop der tijd liep het aantal honden steeds verder op en uiteindelijk werd in 1993 een officiële vereniging opgericht.

Vanaf 2002 ontstond er samenwerking met Nederlandse dierenbeschermers en daardoor kwamen ook steeds meer Nederlanders bij de Duitse vereniging terecht. Ook het aantal honden dat vanuit en naar Nederland herplaatst werd steeds groter. En het duurde niet lang of ook in Nederland werd de behoefte gevoeld "iets" officieels op te richten. In 2006 werd de Stichting Windhonden in Nood geboren.

Vier jaar later bleek dat het beter was de Nederlandse stichting als zelfstandige organisatie voort te zetten. Besloten werd de stichting af te bouwen en een nieuwe vereniging op te richten, die een nieuwe, positief klinkende naam krijgt: Voordewindhond! Tegelijkertijd krijgt Voordewindhond ook een kleine vertegenwoordiging in Duitsland en in Frankrijk.

Missie

De missie van Voordewindhond luidt: Helpt. Plaatst. Zorgt. Dat betekent dat wij een helpende hand bieden aan windhonden en hun mensen. Soms zijn mensen al geholpen met een goed advies of wat begeleiding. Maar in veel gevallen zorgen we voor een nieuwe eigenaar voor de hond en, als dat nodig is, ook voor opvang, vervoer en diergeneeskundige zorg. Ook wordt veel tijd en energie gestoken in nazorg. Want als het aan ons ligt, gaat het alle windhonden voor de wind!

Wat doet Voordewindhond?

Herplaatsing

Voordewindhond zet zich in voor alle windhonden en windhondkruisingen die om wat voor reden dan ook een nieuw huis nodig hebben. De nadruk ligt daarbij op honden van particuliere eigenaren in Nederland, België en, voorlopig in mindere mate, ook in Duitsland en Frankrijk.

Er zijn verschillende redenen waarom een windhond zijn huis verliest. Het kan zijn dat zich in het leven van de eigenaar zulke ingrijpende veranderingen hebben voorgedaan, dat er weinig anders overblijft dan een nieuw huis te zoeken voor de hond. Bijvoorbeeld: scheiding, financiële problemen, verandering van werk, verhuizing, ziekte, overlijden. Maar soms is een verlies aan interesse in de hond een reden om een nieuw huis te zoeken.

Het zoeken naar nieuwe en geschikte eigenaren voor windhonden is de hoofdmoot van onze activiteit en neemt heel veel van onze tijd in beslag. Dit deel van het werk betekent ongelooflijk veel telefoneren en e-mailen, maar ook het organiseren van opvang en vervoer en het contact houden met nieuwe eigenaren zijn tijdrovende bezigheden.

Voorlichting en advies

Daarnaast heeft Voordewindhond ook een voorlichtende en adviserende functie. Mensen die aan een windhond willen beginnen kunnen hier informatie krijgen over de behoeften, de pluspunten en minpunten van windhonden. Eigenaren van moeilijke -of gewoon stoute- windhonden kunnen hier terecht voor advies en ondersteuning. Soms kan op die manier nog wel eens voorkomen worden dat een hond herplaatst moet worden.

Tenslotte organiseert Voordewindhond ook regelmatig onspannende activiteiten voor de windhond en zijn mensen. Zo zijn er bijvoorbeeld iedere maand losloopwandelingen en wordt er in september een coursing-voor-de-lol gehouden op een renbaan in het noorden van het land.

En de windhonden in Spanje dan?

Het lot van windhonden buiten ons eigen deel van Europa, en vooral die in de mediterrane gebieden, gaat ons zeer aan het hart en zij hebben zonder enige twijfel recht op de bescherming van mensen. Maar juist die groep windhonden wordt al door vele organisaties ondersteund. Dat is niet het geval voor de windhonden die "gewoon" hier geboren en getogen zijn en geen gruwelijke achtergrond hebben. Zij zijn daardoor natuurlijk niet gevrijwaard van problemen en daarom hebben ook zij recht op mensen die zich voor hen inzetten. En dat doen de mensen van Voordewindhond.

En asielen?

Soms belanden windhonden in asielen en ook daar probeert Voordewindhond tot een goede samenwerking te komen. Met verschillende asielen is de afgelopen jaren een prima contact ontstaan. In principe blijft de windhond in het asiel totdat er een nieuwe eigenaar is gevonden. Maar omdat veel windhonden niet goed gedijen in een asiel, zijn wij uiteraard altijd bereid om een asielhond over te nemen en hem onder te brengen op een van onze particuliere opvangadressen. Het adoptiecontract met de nieuwe eigenaren wordt altijd door het asiel afgesloten.

Bestuur

Rina de Vries: Voorzitter

Rina de Vries is de voorzitter van Voordewindhond. Haar eerste kennismaking met windhonden was in 1986 toen in het asiel van Den Haag een veertien maanden oude afghaan op een huis wachtte. Het was liefde op het eerste gezicht. Frederik, zo heette hij, had zijn poten vol aan de opleiding van zijn moeder, die hoegenaamd niets van windhonden wist, maar hij was een geduldige, om niet te zeggen hardnekkige, docent. Na Frederik volgden nog vele afghanen. De meeste daarvan kwamen via Windhunde in Not.

Nu heeft zij, samen met Eleonoor, drie windhonden: Taazi, een Kalagh Tazi uit Afghanistan (lekker makkelijke vacht!), Macintosh, de Deerhound, Pinoli, de zwart-witte whippet met het uiterlijk en innerlijk van een piraat en Lodewijk, die eigenlijk bemiddeld moest worden maar zelf vond dat dat niet meer nodig was. De wens van Eleonoor om twee honden te hebben en niet drie, vier of zelfs vijf, wordt voorlopig weer niet gehonoreerd.

Jørgen Postma: Penningmeester

Jørgen Postma gaat over de middelen van de vereniging. In 2006 kwam hij voor het eerst in contact met een afghaanse windhond. Korte tijd later deed de eerste afghaan haar intrede in huize Postma. Aangezien Jørgen eigenlijk een Canadese Herderman was, had de eerste afghaan ook hier haar poten vol om Jørgen bij te brengen hoe een Afghanenman zich dient op te stellen. Haar opleidingstechniek is goed gelukt: voor Jørgen is de Afghaan de metgezel op vier poten.

Jørgen leerde eind 2008 de stichting Windhonden in Nood kennen en het duurde niet lang voordat hij als penningmeester werd ingelijfd. Als strenge maar rechtvaardige schatbewaarder waakt hij over de penningen van de vereniging en tracht hij ons allen ertoe te bewegen bonnetjes, bewijsjes en volledig ingevulde declaratieformulieren in te sturen.

Als bijzonderheid is nog te vermelden dat Jørgen ook de maker van de alom geprezen Windhondenagenda is!

Martine Keizer: Secretaris

Martine Keizer vervult de functie van secretaris. Martine is van de drie bestuursleden wellicht de meest "hondse": al vanaf haar twaalfde jaar was zij met grote regelmaat in het plaatselijk asiel te vinden, waar zij alle mogelijke werkzaamheden verrichtte. Het was dan ook niet verwonderlijk dat Martine later een opleiding volgde tot paraveterinair en daarnaast ook alle mogelijke cursussen op het vlak van gedragstherapie volgde. Na afronding van haar studie startte zij een dierenpension. In dat kader kwam Voordewindhond met haar in aanraking. In de loop der tijd ving Martine een hele serie honden op, schaafde aan hun gedrag en bracht hen bij hoe het ook al weer was om gewoon hond te zijn.

Hoewel Martine van alle honden houdt, hebben de windhonden wel haar voorkeur. Ze heeft zelf een saluki gehad, Valour, die zij nog alle dagen mist, en een whippet. Toen Rina de allereerste keer bij Martine op bezoek ging -in verband met een oude, nogal zielige barsoiteef die door de politie bij haar in het pension was ondergebracht- zat daar Joy, een whippetteef, op een stoel in de keuken. Goh, zei Rina, die lijkt toch echt sprekend op mijn Claartje. En jawel, ook in hondenland is de wereld echt heel klein, want Joy bleek een kleindochter van Claartje te zijn. Als dat geen voorteken was ...

Martine heeft op het ogenblik Jazz, een korthaar-collie, en heeft samen met Egon twee van de allermoeilijkste windhonden uit het recente Voordewindhondverleden een huis geboden: de Taigan Marek en de galgo Sophie.

Contact

Wanneer u contact wilt opnemen met het bestuur, kunt u een e-mail sturen naar: bestuur@voordewindhond.eu