Abbey

Sommige honden hebben pech. In bepaalde zin kun je zelfs zeggen dat alle honden die herplaatst worden pech hebben. Maar onze Abbey was wel een hond van de buitencategorie. Niet alleen verloor ze onder nogal dramatische omstandigheden haar huis, ze werd op haar opvangadres ziek. Het opvanggezin is het meest ervaren opvanggezin dat we hebben en we weten dat die niet snel aan de bel trekken als ze zien dat een hond niet erg lekker is. Dus àls ze dan bellen en zeggen ‘de hond is ziek’, nou, dan is de eerstvolgende stop de dichtstbijzijnde dierenarts. Die wist er ook niet echt raad mee, behalve dat ze ook vond dat Abbey erg ziek was. Een bloedonderzoekje wees niet echt wat uit, toch wat antibiotica. Helaas geen verbetering te bespeuren, eerder verslechtering. 

De opvangmoeder was er helemaal niet gerust op en was eigenlijk bang dat Abbey een hersenvliesontsteking had. Dus weer naar de dierenarts, maar deze keer een die ook verstand van windhonden heeft – je weet per slot van rekening nooit bij onze windhonden….. Zij deed een kort lichamelijk onderzoek, keek ons aan en zei ‘rij maar alvast naar Arnhem; ik maak het hier wel in orde zodat ze weten dat jullie eraan komen. Ik denk dat ze hersenvliesontsteking heeft.’  Hoe akelig dat vermoeden ook was, het was ook  een soort opluchting. We zijn niet gek, deze hond heeft heel veel pijn en is echt ernstig ziek.

Grootscheeps onderzoek in Arnhem, inclusief MRI en lumbaalpunctie, wees uit dat er inderdaad sprake was van hersenvliesontsteking, die veroorzaakt werd door een auto-immuunreactie (SRMA). Gelukkig bestaat daar een meestal adequate behandeling voor, bestaande uit  veel) en geregelde controles van het C-Reactief Proteïne (CRP). 

Wij zijn natuurlijk altijd heel blij met de opvanggezinnen die hun huis -en hart- openstellen voor een hond die een nieuw huis nodig heeft. Soms zijn dat ook best lastige honden, omdat ze gedragsmatig nog een beetje bijgepunt moeten worden voordat ze naar een nieuw huis gaan; soms zijn het honden die gewoon even op adem moeten komen voordat ze hun leven kunnen voortzetten. 

Maar de prestatie die het vierkoppige opvanggezin van Abbey heeft geleverd laat een uitzonderlijke inzet en liefde voor honden zien.  Zij verzorgden Abbey, reden ontelbare keren naar Arnhem voor weer een controlebezoek, regelden nauwgezet de afbouw van de medicatie, brachten haar conditie weer op peil. Enorm veel dank, familie B! Jullie zijn geweldig!

Dankzij alle goede zorgen kon Abbey maar liefst zeven maanden naar haar entree in het gezin als gezonde, vrolijke grippet overgedragen worden aan haar nieuwe eigenaresse, die Abbey op onze site gezien had en meteen volledig verkocht was.

Abbey heeft het heel erg naar haar zin in haar nieuwe omgeving. We verdenken haar ervan dat ze alle aandacht als hond alleen stiekem wel leuk vindt. En qua hondengezelschap zit ze ook prima: de buurhond is een whippetheer. Kon niet beter! 

Abbey en R., heel veel geluk samen – en weinig bezoeken aan dierenartsen!