Maya (14 juli 2026)

De reis van de twee fokteefjes (zie Meis voor meer details) ging door, richting opvangadres. Meis bleef dus achter bij de door haar uitgekozen mensen en de ander stapte weer blijmoedig in de nog steeds erg warme en onwelriekende auto voor het volgende traject. Zij ging in opvang bij ons vertrouwde whippetopvanggezin, waar zij met gepaste vreugde werd onthaald door de daar aanwezige whippets. Die zijn namelijk wel wat gewend. De zoon des huizes wierp een blik op de hond en zei ‘dit is een Maya’. Nou, prima! Er zat wel een beetje tijdsdruk achter de opvang, want het gezin ging begin juli met vakantie. Gelukkig hebben we meer opvanggezinnen. Maya bleek ook een vriendelijke hond te zijn, die in principe goed op kon schieten met andere honden, maar we kregen na verloop van tijd toch het gevoel dat haar plasjes-in-huis wel eens te maken konden hebben met de aanwezigheid van andere honden. Wellicht dat een plek alleen voor haar beter was. En laat die zich nou melden! Bekenden van de vereniging die al eerder een niet al te makkelijke afghaan van ons hadden, gingen na het overlijden van de afghaan, hondloos door het leven. Dat was geen doen, vonden ze. Ze zagen Maya op de site en binnen de kortste keren hadden we een afspraak met deze mensen op het opvangadres, op weer een snikhete dag. In de heerlijke koele keuken van het opvanggezin, maakten we (opnieuw) kennis met de nieuwe eigenaren en zij maakten kennis met Maya. Maya vond het nodig om even te demonstreren dat zij nog recht van lijf en leden is door vanuit stand op het aanrecht te springen en een rondje keuken te doen. Gelukkig maar, dat door de wol geverfde windhondmensen daar niet direct van in de stress schieten….. Maya werd -tot haar verbazing- liefdevol in de auto getild en daar gingen ze, op weg naar een nieuw leven.

Het gaat heel goed met Maya op haar nieuwe adres. De mensen hebben weer een hond, de hond heeft een fijn huis, wat willen we nog meer?

Veel geluk met elkaar!