Rahim

Rahim was een  afghaan op leeftijd, die ook nog eens een uitgebreide gebruiksaanwijzing had. Hij was niet een van de makkelijkste afghanen, zullen we maar zeggen. Hij verloor zijn huis echter niet omdat zijn mensen hem liever kwijt dan rijk waren. Integendeel! Ze gingen als gezin verhuizen naar de andere kant van de wereld, en dan ook nog naar een deel waar de liefde voor honden nogal ver te zoeken is. 

Na veel, heel veel gepieker leek het toch het beste om voor het laatste stukje van zijn leven een ander huis te zoeken. 

Rahim ging in opvang en daar deed hij het eigenlijk redelijk goed. Helaas, had de ook daar wonende windhond een heel andere beleving. En het kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn dat een eigen hond last heeft van een opvanghond. Gelukkig vonden we een tweede opvangplek, waar het ook best wel goed ging, ook met de aanwezige windhonden. 

Na niet al te lange tijd boden zich nieuwe eigenaren aan, waarvan we heel zeker wisten dat die met de gebruiksaanwijzing van Rahim uit de voeten konden. Zij hadden al eerder zelf een niet al te makkelijke afghaan van ons gehad en daarna diverse windhonden in opvang genomen. Alle seinen op groen! 

Rahim kreeg een nieuwe naam: Benji. Daar was hij binnen de kortste keren aan gewend en ook het verdere inburgeringsproces liep best aardig en op wat incidenten na, verwierrf hij zich toch snel een plek in het hart van zijn nieuwe ouders. 

En zoals dat meestal gaat met honden op leeftijd: op een goed moment laat de gezondheid het toch afweten. En net als bij veel windhonden, was Rahim ook van het soort dat lang niet laat zien dat hij ziek is. Pas als ze het niet meer kunnen verbloemen en de eigenaar naar de dierenarts gaat, dan blijkt het dier al heel erg ziek te zijn. Na een korte periode van sterk afgenomen gezondheid heeft Rahim zich bij zijn rasgenoten op de eeuwige jachtvelden gevoegd.